თუმცა უკრაინასთან მსგავს პოლიტიკურ წარსულსა და ეკონომიკურ მრავალფეროვნებასთან, ბოლო ათწლეულის განმავლობაში საქართველოსა და უკრაინის გზები და მათი ეკონომიკური ურთიერთობები რუსეთთან განსხვავებული მიმართულებით განვითარდა. ამის მიზეზი reform-initიატივების განსხვავება, შიდა პოლიტიკური კლიმატი და 2006 წლის რუსული ემბარგო იყო, რომელმაც საქართველო აიძულა ყურადღება სხვა მიმართულებებზე გადაეტანა. საქართველოს მთავარი პლუსებია: ვაჭრობის დივერსიფიკაცია და მცირე დამოკიდებულება რუსეთის ექსპორტზე, ენერგეტიკული დამოუკიდებლობა რუსეთთან მიმართებით, განხორციელებული რეფორმების წარმატება, მაკროეკონომიკური მდგრადობა, დაბალი საჯარო ვალის დონე, ძლიერი საბანკო სექტორი და საფონდო ბირჟის განვითარებაგანაკლებობა, რაც იცავს ქვეყანას ნეგატიური შოკებისგან. მოკლედ, საქართველოსთვის ნაკლებ სავარაუდოა, რომ განიცადოს ეკონომიკური პრობლემები, რომლებსაც უკრაინა აწყდება.
ვაჭრობა რუსეთთან: საქართველოსთვის გაცილებით ნაკლები ექსპოზიცია
საქონლის (გაყიდვა და საყიდელი) ბრუნვის წილი რუსეთთან ვაჭრობაში 4-ჯერ მაღალია უკრაინაში საქართველოსთან შედარებით. 2013 წელს რუსეთი შეადგენდა საქართველოს ექსპორტის 6.5%-ს (190 მლნ აშშ დოლარი) და უკრაინის ექსპორტის 23.8%-ს (15.1 მლრდ აშშ დოლარი). ბოლო 8 წლის განმავლობაში უკრაინაში რუსეთის ექსპორტის წილი საშუალოდ 24.7%-ს აღწევდა, ხოლო საქართველოში მხოლოდ 3.5%-ს.
2006 წლის რუსული ემბარგოს შემდეგ, საქართველოს ექსპორტი რუსეთში შემცირდა 18%-დან 2005 წელს 8%-მდე 2006 წელს და 2%-მდე 2008-2012 წლებში. ემბარგომ აიძულა ქართველი მწარმოებლები ექსპორტი გადაეტანათ სხვა სსკ ქვეყნებში, ევროკავშირში და ახლო აღმოსავლეთში. ევროკავშირთან მომავალი DCFTA-ს ხელმოწერა და ლარის უახლოესი გაუფასურება ევროსთან მიმართებით, ჩვენს შეფასებით, მხარს დაუჭერს საქართველოს ექსპორტს ევროკავშირის ბაზრებზე. 2013 წელს რუსეთმა გახსნა თავისი საზღვრები ქართული ღვინოებისთვის და ექსპორტი რუსეთში გაიზარდა, თუმცა მთლიან ექსპორტის ზრდაში მხოლოდ 6%-ს შეადგენდა (დამატებითი დეტალებისთვის იხილეთ ჩვენი ანგარიში 2014 წლის 7 მარტიდან). რუსეთის გარეშე, საქართველოს ექსპორტი 2005 წლის შემდეგ გაოთხმაგდა და 2013 წელს 2.9 მლრდ აშშ დოლარს მიაღწია. თუმცა, ბოლო საგარეო ვაჭრობის შედეგები მიუთითებს, რომ რუსეთის ბაზარზე (განსაკუთრებით ღვინო, მინერალური წყალი და სოფლის მეურნეობის პროდუქტები) დამოკიდებულება იზრდება. 2014 წლის I კვარტალში რუსეთის წილი საქართველოს ექსპორტში 3.2 პროცენტული პუნქტით გაიზარდა 9.7%-მდე და ჩვენი შეფასებით, ეს ტენდენცია გაგრძელდება.
